امامان
پاك ما در ميان مردم و با مردم مىزيستند، وعملا به مردم درس زندگى و پاكى
و فضيلت مىآموختند، آنان الگو و سرمشق ديگران بودند، و با آن كه مقام
رفيع امامت آنان را از مردم ممتاز مىساخت، و برگزيده خدا و حجت او در
زمين بودند درعين حال . . . .
علی بن موسیالرضاعلیه السلام در حرکت از مدینه به مرو در شهر نیشابور
خطابهای ایراد فرمودند نیشابور از مراکز بزرگ ایران بود نیشابور اولین
شهر خراسان از نظر عظمت علمی بود بزرگان ، ادبا بسیاری از نیشابور بودند
مینویسند
رسول
خدا صلیاللهعلیهوآله در ضمن سفارشات خویش برای امت اسلام از دو امانت
گرانسنگ و ارزشمند یاد کرده و فرمود: «اِنّی تارِکٌ فیکُمُ الثَّقَلَیْن
کِتابَ اللّهِ وَعِتْرَتی وَلَنْ یَفْتَرِقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ
الْحَوْض؛(1) من در میان شما دو امانت گرانسنگ میگذارم، کتاب خدا و عترت
من و آن دو هیچگاه از هم جدا نخواهند شد تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد
شوند».
در نوشتار زير تفاوت ميان اقامه دين و دين داري و به عبارت ديگر مفهوم احياي امر دين از ديدگاه امام رضا(ع) تبيين و تشريح شده و تأكيد گرديده كه دين بي ولايت و نظام ولايي هيچ نقش و تأثيري در رهايي انسان از آتش دوزخ نخواهد داشت.
امام
رضا عليه السلام روز يازدهم ذيقعدة سال 148 ق. در مدينه متولد شد. نام
مادرش «تکتم» بود که بعد از تولد حضرت، از طرف امام کاظم عليه السلام
طاهره نام گرفت. نام مادر حضرت را «نجمه» نيز گفتهاند. نقش انگشتري آن
حضرت «ماشاءالله ولا قوة الاّ بالله» بوده است.
